เนื้อหานี้เรียบเรียงโดยอาจารย์ ดร.สรวีย์ ธัญญมาดา อาจารย์สาขาวิชาเกษตรศาสตร์ คณะเทคโนโลยีการเกษตร มหาวิทยาลัยราชภัฏรำไพพรรณี เพื่อให้ความรู้เกี่ยวกับสรีรวิทยาของการเกิดเนื้อแก้วและยางไหลในมังคุด
เผยแพร่วันที่ 29 ตุลาคม 2569
เนื้อแก้ว หรือ translucent flesh disorder เป็นอาการที่เนื้อขาวเปลี่ยนเป็นใสคล้ายชุ่มน้ำ เนื้อแน่น แข็ง หรือกรอบกว่าปกติ กลไกหนึ่งของการเกิดเนื้อแก้วคือ สัดส่วนเพคตินที่ละลายน้ำได้ลดลง สารเพคตินเป็นส่วนหนึ่งของวัสดุประสาน ไม่ใช่องค์ประกอบทั้งหมดของผนังเซลล์ ระหว่างการสุกปกติ การเปลี่ยนแปลงของเพคตินและองค์ประกอบอื่นช่วยให้เนื้อนิ่ม แต่เมื่อเนื้อเยื่อได้รับความเครียด กระบวนการนี้อาจเปลี่ยนไป จากบทความวิจัยพบว่าในภาวะปกติ สัดส่วนเพคตินละลายน้ำได้ในมังคุดจะสูงระดับหนึ่ง ทำให้เนื้อนุ่มฟู แต่ในภาวะผิดปกติ สัดส่วนเพคตินที่ละลายน้ำได้ลดลง ทำให้เนื้อแข็งกรอบ นอกจากนั้น ยังพบการสะสมลิกนิน (สารประกอบสำคัญในโครงสร้างของผนังเซลล์ เช่นเดียวกับเพคติน) และความแตกต่างของเอนไซม์ที่เกี่ยวข้องกับการสร้างลิกนินในเนื้อแก้ว นอกจากนั้นยังพบหลักฐานเกี่ยวกับการเพิ่มขึ้นของปริมาณสารอนุมูลอิสระที่เป็นอันตรายต่อเนื้อเยื่อ ดังนั้นจึงกล่าวได้ว่ากลไกการเกิดเนื้อแก้วนั้นเกี่ยวข้องกับการตอบสนองต่อความเครียดหลายกระบวนการร่วมกัน ดังนั้นจึงจำเป็นต้องศึกษาเพิ่มเติมในหลายๆปัจจัย
ยางไหล หรือยางเหลืองปนผล เรียกว่า gamboge disorder หรือ yellow sap contamination มังคุดมีระบบท่อน้ำยางตามธรรมชาติ ปัญหาเกิดเมื่อน้ำยางออกจากท่อและปนบริเวณที่ไม่ต้องการ ในมังคุด ยางสีเหลืองอาจปรากฏบนผิวเปลือก หรือรั่วจากด้านในเปลือกมาปนเนื้อและช่องระหว่างกลีบ ทำให้เนื้อมีรสขม มีความพยายามในการศึกษามากมายถึงกลไกการเกิดความเสียหายของท่อน้ำยางในผลมังคุด ได้แก่ เกิดความเสียหายของท่อน้ำยางและความแข็งแรงของเซลล์ที่ล้อมรอบท่อน้ำยางนั้น โดยอาจเกิดจากการขาดแคลเซียม หรือเกิดจากแรงดันน้ำ ทว่าแต่ละงานก็ยังไม่มีหลักฐานรองรับที่แน่นมากพอที่จะสามารถฟันธงได้ว่าสาเหตุที่แท้จริงคืออะไร...และยังมีข้อจำกัดในการศึกษาอีกประการคือ การเกิดยางไหลในผลของพืชแต่ละชนิดนั้นมีกลไกและปัจจัยที่แตกต่างกันออกไป ทำให้การศึกษาทำได้ยากมากยิ่งขึ้น
จากการที่ผู้เขียนได้พูดคุยกับเกษตรกรผู้ปลูกมังคุดเกี่ยวกับอาการเนื้อแก้ว-ยางไหล พบว่าเกษตรกรส่วนใหญ่ต่างกล่าวเป็นเสียงเดียวกันว่า น้ำมีความเกี่ยวข้องอย่างมากกับการเกิดเนื้อแก้วยางไหล ทว่าเกษตรกรบางส่วนกล่าวว่าน้ำมากเป็นต้นเหตุ บางส่วนก็กล่าวว่าน้ำแล้งเป็นต้นเหตุ
จากการศึกษาหลักฐานงานวิจัยหลายงานเชื่อมโยงเนื้อแก้วกับฝนและน้ำในช่วงพัฒนาผลหรือใกล้เก็บเกี่ยว พบข้อมูลที่น่าสนใจมากมาย ได้แก่
ปริมาณน้ำมีผลกับเนื้อแก้วก็จริง แต่ไม่ใช่น้ำที่มาจากทางราก แต่เป็นน้ำที่ส่วนเหนือดิน (ใบ ลำต้น กิ่ง ผล) ได้รับโดยตรง การที่ผลได้รับน้ำจากทางดินมาก โดยเฉพาะหลังจากช่วงแล้ง จะทำให้เกิดอาการขั้วผลแตก (เนื่องจากแรงดันน้ำมาก เซลล์ไม่สามารถขยายตัวได้ทัน)
อีกด้านหนึ่ง มีการรวบรวมข้อมูลที่ศึกษาเกี่ยวกับปริมาณการให้น้ำกับการเกิดเนื้อแก้ว พบว่า การจัดการน้ำทั้งระบบมีความสำคัญ ความสัมพันธ์อาจเปลี่ยนไปตามดิน ระยะผล ฝน และวิธีให้น้ำ ดังนั้นจึงไม่ควรด่วนสรุปว่า “รากไม่เกี่ยว จึงให้น้ำเท่าไรก็ได้” หรือ “ต้องงดน้ำทั้งหมดจึงจะป้องกันได้”
ในทางปฏิบัติ ควรตรวจความชื้นบริเวณรากก่อนให้น้ำ ปรับตามฝนที่ตกจริง และดูว่าน้ำออกจากสวนได้หรือไม่ โดยไม่ทำให้ต้นขาดน้ำหรือได้รับน้ำมากจนเกินไป การให้น้ำมากไปหรือฝนที่ตกต่อเนื่อง ควรต้องมีการจัดการดูแลเป็นพิเศษโดยเฉพาะเมื่อผลเข้าสู่ระยะเสี่ยง ทั้งนี้ไม่มีอัตราน้ำเดียวที่เหมาะกับทุกสวน
การตัดแต่งทรงพุ่มมีความสำคัญต่อปริมาณแสงที่พืชได้รับ การถ่ายเทอากาศ (ซึ่งจะช่วยให้มีการถ่ายเททั้งคาร์บอนไดออกไซด์และออกซิเจนในอากาศ) และเกี่ยวข้องอย่างมากกับการสังเคราะห์ด้วยแสงของพืช หากพืชสามารถสังเคราะห์แสงได้ตามปกติ ก็จะช่วยลดความเสี่ยงในการเกิดอาการผิดปกติได้ไม่มากก็น้อย
มีงานวิจัยที่ได้สำรวจตำแหน่งพุ่มและปริมาณผลที่เกิดยางไหล พบว่าบริเวณที่ได้รับแสงน้อยมีโอกาสที่จะพบผลที่มียางไหลมากกว่า
ดังนั้น การจัดทรงพุ่มควรมีเป้าหมายให้แสงและอากาศเข้าถึงอย่างเหมาะสม และช่วยลดบริเวณอับชื้น โดยยังรักษาพื้นที่ใบที่เลี้ยงผลไว้ อาจจะลองยึดเอาเกณฑ์ที่ผู้เขียนได้มีโอกาสคุยกับเกษตรกรบางท่านที่ได้กล่าวว่า “แสงรำไรบนพื้นใต้พุ่ม” ใช้ช่วยสังเกตคร่าว ๆ ได้ว่าปริมาณแสงผ่านเข้าทั่วถึงทั้งทรงพุ่ม ควรวางแผนตัดแต่งตามระยะของต้น และหลีกเลี่ยงการเปิดพุ่มรุนแรงจนผลรับแดดจัดทันที เพราะจะเกิดผลเสียกับใบที่เหลืออยู่มากกว่าผลดี
จากที่ได้กล่าวไว้ข้างต้นว่าแคลเซียมมีบทบาทต่อความคงตัวของเนื้อเยื่อและการเชื่อมองค์ประกอบผนังเซลล์ การส่งแคลเซียมจากรากไปสู่ผลเกี่ยวข้องกับระบบไซเล็มและการพัฒนาของผล แคลเซียมที่อยู่ในใบไม่สามารถเคลื่อนย้ายกลับไปเลี้ยงผลผ่านโฟลเอ็มได้คล่องเหมือนธาตุบางชนิด ดังนั้นการมีแคลเซียมในดินหรือใบมากไม่ได้รับรองว่าผลจะได้รับเพียงพอในช่วงสำคัญ
ตัวอย่างการทดลองให้ธาตุแคลเซียมเพิ่มในต้นมังคุด
การวิจัยในสวนสองแห่งที่อำเภอทุ่งสง จังหวัดนครศรีธรรมราช กับต้นมังคุดอายุ 15 ปี เปรียบเทียบผลในและนอกพุ่ม และกรรมวิธีไม่พ่น พ่น CaCl₂ 5% และ 10% โดยน้ำหนักต่อปริมาตร พ่นที่ผลในสัปดาห์ที่ 6 7 และ 8 หลังดอกบาน ผู้วิจัยรายงานว่ากรรมวิธี 10% เพิ่มสัดส่วนผลปกติและลดผลผิดปกติในสภาพทดลองนั้น
การวิจัยในเมือง Lampung และ Bogor ประเทศอินโดนีเซีย โดยใช้อัตราวัสดุและกรรมวิธีต่างกัน งานที่ Lampung ใช้แคลไซต์รวม 17 กิโลกรัมต่อต้น ส่วนงานวิจัยที่เมือง Bogor ใช้แคลไซต์ 10 กิโลกรัมต่อต้น โดยการฝังกลมรอบโคนต้นในแนวทรงพุ่ม พบว่าใส่ช่วงดอกบานกับ 4 สัปดาห์หลังดอกบาน พบผลที่มียางปนเนื้อ 10% ในกรรมวิธีดังกล่าว (กลุ่มควบคุมพบผลที่มียางปนเนื้อราว 50%)
ข้อมูลเหล่านี้นี้สนับสนุนว่าการใช้แคลเซียมเป็นแนวทางที่ควรศึกษา อย่างไรก็ตามความเข้มข้นข้างต้นเป็นรายละเอียดของการทดลอง ไม่ใช่คำแนะนำให้ผสมพ่นทั้งสวน การนำไปใช้ต้องตรวจรูปสาร ความบริสุทธิ์ วิธีพ่น ปริมาณที่ผลได้รับ สภาพอากาศ และผลกระทบต่อใบหรือผลร่วมด้วย หากต้องการทดสอบกับสวนตัวเองจริงๆ แนะนำว่าให้ทำในพื้นที่เล็กๆในสวนก่อน และการเลือกวัสดุแคลเซียมต้องพิจารณาผลต่อความเป็นกรดด่างด้วย ควรตรวจวิเคราะห์ดินและให้เจ้าหน้าที่หรือนักวิชาการพิจารณาร่วมกัน
จากข้อมูลข้างต้น จะเห็นได้ว่ายังไม่มีวิธีการที่แน่นอนสำหรับการบรรเทาอาการทั้ง 2 อาการ แต่การดูแลให้สภาพแวดล้อมเหมาะสมกับการเจริญเติบโต และดูแลต้นให้แข็งแรงจะช่วยส่งเสริมให้ผลผลิตมีคุณภาพดีได้อย่างยั่งยืน
ปรับพื้นที่ในสวนให้ระบายน้ำได้ดีขึ้น เช่น การทำร่องน้ำ สำรวจว่าน้ำไหลเข้าจากทางใด จุดใดค้างนาน และมีทางออกที่ใช้งานได้จริงหรือไม่ การทำหรือปรับร่องระบายน้ำควรคำนึงถึงความลาดชัน ชั้นดิน และตำแหน่งราก ลงทุนตอนนี้ ให้ผลดีระยะยาว
ปรับปรุงดินให้เป็นดินที่อุดมสมบูรณ์มากขึ้น เนื่องจากดินที่มีอินทรียวัตถุมาก จะมีการระบายน้ำที่ “เหมาะสม” ไม่มากไปไม่น้อยไป และมีช่องว่างให้อากาศ และน้ำอยู่ ทำให้รากของมังคุดเกิดการแลกเปลี่ยนธาตุอาหารได้ดีขึ้น สุขภาพดีขึ้น นี่ก็ไม่เห็นผลทันที แต่มีผลดีระยะยาว
คำแนะนำเสริม ควรมีการบันทึกข้อมูลต่างๆในสวนด้วย เช่น บันทึกวันที่ดอกบานหรือรุ่นผล ฝน การให้น้ำ วัสดุที่ใช้และปริมาณ วันที่เก็บเกี่ยว จำนวนผลที่ตรวจ และจำนวนผลแต่ละอาการ เพื่อให้ได้ข้อมูลมาใช้ในประกอบในการวิเคราะห์การดูแลสวนของตนเอง
การดูแลมังคุดให้มีคุณภาพจึงเริ่มจากรู้จักอาการ จัดการน้ำและสภาพพุ่มให้เหมาะกับสวน ดูแลดินและธาตุอาหารตามข้อมูล และตรวจผลภายในอย่างสม่ำเสมอ เมื่อมีบันทึกจากสวนของตนเอง จะเลือกและประเมินแนวทางเสริมจากงานวิจัยได้รอบคอบขึ้น
บรรณานุกรม
Ansari, K., Tanır Kayıkçı, E., & Jamjareegulgarn, P. (2026). Climate thresholds and yield elasticity of durian, mangosteen, and coffee under hydroclimatic variability in Thailand. Journal of Agriculture and Food Research, 30, Article 103144. https://doi.org/10.1016/j.jafr.2026.103144
Elmund, B., & Hartrianti, P. (2020). Evaluation of mangosteen (Garcinia mangostana) antioxidant activity in clinical trials and in vivo animal studies: A systematic review. Journal of Applied Pharmaceutical Science, 10(12), 114–129. https://doi.org/10.7324/JAPS.2020.101216
Ketsa, S., & Paull, R. E. (2011). Mangosteen (Garcinia mangostana L.). In E. M. Yahia (Ed.), Postharvest biology and technology of tropical and subtropical fruits: Vol. 4. Mangosteen to white sapote (pp. 1–30, 31e–32e). Woodhead Publishing. https://doi.org/10.1533/9780857092618.1
Kurniadinata, O. F., Depari, S. O. S., Poerwanto, R., Efendi, D., & Wachjar, A. (2016). Solving yellow sap contamination problem in mangosteen (Garcinia mangostana) with Ca²⁺ application based on fruit growth stage. Communications in Biometry and Crop Science, 11(2), 105–113.
Mandeng, K. F. P., Mounpou, J., Djuikoo, I. L. N., Nguedjo, M. W., Ngoumen, D. J. N., Nseme, Y. D. M., Dibacto, R. E. K., Tchuente, B. R. T., Mouafo, H. T., Ngondam, M., & Medoua, G. N. (2026). Assessment of mineral profile, bioactive compounds, and antioxidant activity of mangosteen (Garcinia mangostana L.) fruit kernels. Multidisciplinaris, 1(1), 25–38. https://doi.org/10.63156/multi02
Obolskiy, D., Pischel, I., Siriwatanametanon, N., & Heinrich, M. (2009). Garcinia mangostana L.: A phytochemical and pharmacological review. Phytotherapy Research, 23(8), 1047–1065. https://doi.org/10.1002/ptr.2730
Pechkeo, S., Nilnond, C., & Sdoodee, S. (2013). Feasibility study to alleviate the translucent flesh and gamboge disorders of mangosteen (Garcinia mangostana L.) by spraying with calcium chloride. Acta Horticulturae, 975, 441–448. https://doi.org/10.17660/ActaHortic.2013.975.57
Pechkeo, S., Sdoodee, S., & Nilnond, C. (2007). Changes of plant nutrients concentration in soils and trees of mangosteen (Garcinia mangostana L.) during the fruit development. Kasetsart Journal (Natural Science), 41(1), 61–71.
Pothitirat, W., & Gritsanapan, W. (2008). Quantitative analysis of total mangostins in Garcinia mangostana fruit rind. Journal of Health Research, 22(4), 161–166.
Ruttanadech, N., Momin, A., Phetpan, K., Chaichanyut, M., Thongphut, C., Phanomsophon, T., & Chungcharoen, T. (2025). Investigation of physiological disorder classification in mangosteen fruit using visible and shortwave near-infrared spectroscopy combined with machine learning. Postharvest Biology and Technology, 230, Article 113771. https://doi.org/10.1016/j.postharvbio.2025.113771
Saniewski, M., Ueda, J., Miyamoto, K., Horbowicz, M., & Puchalski, J. (2006). Hormonal control of gummosis in Rosaceae. Journal of Fruit and Ornamental Plant Research, 14(Suppl. 1), 137–144.
Shaharudin, M. A., Mohd Zaki, N., Saleh, M. N., Mohd Noor, N., & Midin, M. R. (2022). The origin of mangosteen: A review. Genetic Resources and Crop Evolution, 69, 2291–2299. https://doi.org/10.1007/s10722-022-01426-2
Siriphanich, J. (2002). Postharvest physiology of tropical fruit. Acta Horticulturae, 575, 623–633. https://doi.org/10.17660/ActaHortic.2002.575.73
Sobir, Poerwanto, R., Santosa, E., Sinaga, S., & Mansyah, E. (2013). Genetic variability of mangosteen, an apomictic Garcinia. Acta Horticulturae, 975, 155–164. https://doi.org/10.17660/ActaHortic.2013.975.16
Wan Mohd Reza Ikwan, W. H., Mohamad Fikkri, A. H., & Ahmad Azfar, M. A. (2025). Effects of oxygen concentration on postharvest metabolism and quality of mangosteen during cold storage. International Journal of Agriculture, Forestry and Plantation, 16, 606–617.
Wongs-Aree, C., Siripirom, P., Satitpongchai, A., Bodhipadma, K., & Noichinda, S. (2021). Increasing lignification in translucent disorder aril of mangosteen related to the ROS defensive function. Journal of Food Quality, 2021, Article 6674208. https://doi.org/10.1155/2021/6674208
Yuvanatemiya, V., Srean, P., Klangbud, W. K., Venkatachalam, K., Wongsa, J., Parametthanuwat, T., & Charoenphun, N. (2022). A review of the influence of various extraction techniques and the biological effects of the xanthones from mangosteen (Garcinia mangostana L.) pericarps. Molecules, 27(24), Article 8775. https://doi.org/10.3390/molecules27248775